Crackups+ Allöchtöön + Mother

deel een rit op carpool.be

vr 22.10.2021

| ► deuren open: 20:00 uur / Mother begint om 20:30 | ► 9 € Korting / 11 € VVK / gratis € Kassa / 2.60 € UiTPAS Kansentarief | ► Staand evenement |

concert @ 4AD

Mother
(be)

Net als de godin Aphrodite rees de post-blackgaze Mother uit de baren van de zee. Uit schuim geboren sludge, doordrenkt met ruis, als een oceaan van emoties, waarvan de getijden je intens en meedogenloos meesleuren in de diepte van loden soundscapes.  

Wij Belgen houden van hard. Vaandeldragers Amenra en Stake, met in hun zog bands als Oathbreaker, Eleonora, Alkerdeel of Charnia…, creëerden een zwart-geel-rood universum van atmosferische post-metal, screamo, sludge, doomgaze of post-hardcore: alles ruikend naar bezwerend en zwaar. De Oostendse band Mother floreert in deze donkere wereld. Hun eerste album I (Consouling Sounds) en deel één van een nog te verschijnen trilogie, klinkt eerlijk en diepgaand: zuiver versneden post-blackgaze.

Aan de hand van Mother, de belichaming van hulp, troost, eigenbelang en centrisme…, worden we meegenomen door een arsenaal aan verhalen. Mother als raadgever, trooster, metgezel, maar ook als bedrieger, verrader en narcist. Verhalen doorheen de kruispunten van het leven, vertolkt door drie muzikanten op een emotionele integere reis – visueel en muzikaal -. Toon & Tuur Soete, aangevuld met bassiste Lynn Claus, creëren hierbij een overrompelende totaalervaring, waar sludge, noise-uithalen, angstaanjagend gebrul en waanzinnig gitaarwerk als een vloedgolf over je heen davert.

U zag het al tijdens vanuit onze kelder tijdens de opening van het 4AD-hotel, Mother is meer dan bezwerend. Soundshark noemde hun live performance dan ook: ‘utterly mesmerising from beginning to end.’, en Zware Metalen, de referentiewebsite voor al dat Belgisch en donkerzwart is, pent neer: ‘Mother behoort tot een andere categorie. Deze band maakte indruk op mij. Het trio uit Oostende klonk waarachtig, als een soort hybride kruising tussen Amenra en Stake.’

Allöchtöön
(nl/be)

! afgelast wegens omstandigheden !

Allöchtöön zet je op een daverende sneltrein richting krankzinnigheid. Een hattrick van metal, punk en hardcore, met één simpel doel: Allöchtöön mept je vrijpostig én perfect gemikt een auditieve ‘slap in the face’. 

De zelfgetitelde debuut-EP van het Belgisch-Nederlands collectief Allöchtöön (Nosebleed Records) klokt netjes af op 16 min 25 sec: een dik kwartier vol razende gitaren, beenharde drums en krijsende vocalen, een brutale aanslag op je lijf, zenuwen en hartritme. ‘You suck the joy out of everything’ of ‘Heb jij gezegd dat ik een lul was’ vormen de schuimbekkende lyrics die de withete woede van de band ventileren. De zines van Rocktribune, Rockportaal en Collective Zine luisterden en headbangden dat het verdomd goed was.

Referend aan Melvins, Racebannon, Botch of The Jesus Lizard draait Allöchtöön rondjes in het adrenalinepretpark van alles dat hard en lekker is. Een intrigerende trip waarin de band ver weg blijft van de stereotypen, maar hun denderende rollercoaster opbouwt uit hardcore, (sludge)metal en oldschool punk. Met hun debuut bezorgden ze ons alvast een onnavolgbare gemene uppercut, live zal dit gegarandeerd niet anders zijn.

CRACKUPS
(be)

! afgelast wegens omstandigheden. !

CRACKUPS is een band van extremen, en zo hebben we ze graag. Loeiend hard, retestrak en lekker snel. Garage, punk, vroege hardcore of noiserock? Wie zal het zeggen. 1.5AD noemt het alvast Kaos met de K van Kempisch, enjoy!

Zei er iemand dat de gitaar dood en begraven is? We dachten het niet, nee. CRACKUPS gedijt in het rijtje van hardere Belgische gitaarbands die al enkele jaren je bestoken met heerlijke herrie: van Cocaine Piss, Teen Creeps, Mind Rays tot The Guru Guru (en nog héél vele andere). Na een zegetocht op Humo’s Rock Rally 2010, en hun debuutplaat Animals on Acid met subtiele songtitels als The Only Cure is Alcohol, werd het echter erg stil rond de band. Tot de Kempische bastaardzonen van Circle Jerks, Minor Threat, Bad Brains of Viagra Boys, terug op het podium geroepen door ‘Rock & Ross’ Thibault Christiaensen (Equal Idiots).

Wat het verschil maakt, is dat  CRACKUPS, ofte Niels Meukens (drum), Thomas Valkiers (zang/gitaar), Toon Van Looy (gitaar) en Siebe Le Duc (bas) simpelweg steengoeie songs maken. Het viertal, ook werkzaam bij Double Veterans, Psycho 44 en Warhola, brengen met Greetings From Earth hun tweede full album uit. Met de middelvinger in de neus spuwt CRACKUPS helse powersongs vakkundig de zaal in, splinterbommen van schaamteloze distortion, de één al compromislozer dan de ander, die zelden de tweeminutengrens overschrijden. Aangedreven door schreeuwlelijk Valkiers en een stuwende bas, is dit een stevige brok herrie die je aan een verbazingwekkend tempo omver blaast. Superieure garage punk met Devo-esque flegma, zo beaamt ook de kwaliteitspers van dit kleine land. Viersterrenreviews in De Morgen (“Hondsdolle schuurgitaren en withete ketelslagerij”), Humo (“Met ‘Greetings from Earth’ hebben ze de beste plaat gemaakt die ik dit jaar al heb gehoord”) en Knack Focus (“Wil men dit aan tieners aan huis verkopen, dan moeten men zeggen: zieke shit”) proclameren unisono: vergeet 17’ 30’’ lang dat klotevirus en headbang de kl van je lijf. Dat het maar gauw 22 oktober is.