Lyenn + Himshe

deel een rit op carpool.be

ma 27.07.2020

| ► deuren open: 20:00 uur / Himshe begint om 20:30 | ► | ► Staand evenement |

concert @ 4AD

Himshe
(be)

Selien Hoessen, een wijf met ballen aan haar lijf, doet volledig haar eigen ding met haar gloednieuwe band Himshe. Ze brengt een scherpzinnige mix van rock, pop en elektro, omhuld in een donker Lynchiaans jasje.

Schrijfster, muzikante en componiste Selien Hoessen stond eerder al op ons podium met Little Elmo (2011) en resideerde in 2009 in 4AD met Mary & Me. Na haar muzikale inbreng als toetseniste bij verschillende projecten, trekt ze dit jaar haar stoute schoenen aan en bombardeert ze zichzelf – volledig terecht als je het ons vraagt – tot frontvrouw van Himshe. Met drie mannen achter haar – gitarist Jeroen Boone, bassist Stephan Van Meirhaeghe en drummer Koen Degand -, brengt ze een verhaal van verbondenheid in een sterk gepolariseerde samenleving. Tegengestelden schuren zowel thematisch als muzikaal tegen elkaar aan en versmelten tot een geheel. Eens rustig kabbelend en innemend breekbaar, dan weer gestuwd door dreigende bassen met een apocalyptische weerklank.

In maart releaset het viertal de ep Stay. Binnenkort mogen we voorproeven van de eerste single Constrict (release: 10 januari), een productie van Koen Gisen, waarop niemand minder dan Naomi ‘Reena Riot’ Sijmons te horen is. En jawel, Sijmons vervoegt Himshe op 3 april ook live op ons podium. Een mooie extra.

Lyenn
(be)

Mark Lanegan en Dans Dans? Ze moeten even wijken, want het bas- en nu ook toetsenwonder Frederic ‘Lyenn’ Jacques spreidt opnieuw zijn eigen vleugels. Zijn derde soloplaat ADRIFT ligt vanaf januari 2020 in de rekken.

Debuut The Jollity of my Boon Companion (uit 2009) was de eerste kennismaking met de wereld van Lyenn en zijn entourage (met muzikanten als Shahzad Ismaily – bekend van Bonnie ‘Prince’ Billy -, Marc Ribot en Joel Hamilton). In 2011 verscheen het ep’tje Vowels Fade First en daarna de langspeler Slow Healer, waarmee hij in 2016 op ons podium stond en  lovende kritieken kreeg van De Morgen (4 sterren), Rif Raf en Focus Knack. ADRIFT (Waste My Records) maakt de discografie (voorlopig) compleet: een plaat die gevoed wordt door zijn zoekende zelve en waarop hij een nieuwe klankkleur aftoetst op piano. Lyenn improviseert een pad waar er geen is. Onderweg pikt hij instrumenten mee en volgt zijn intuïtie. Hij geeft zich over aan de muziek en geeft die muziek door aan ons.

Frederic ‘Lyenn’ Jacques nam de plaat naar goede gewoonte op in IJsland, het perfecte canvas voor zijn frèle muziek en dito gemoedstoestand. Naast trouwe kompaan Shahzad Ismaily, werkte hij er samen met trombonist/gitarist Aaron Roche en drummer Julian Sartorius.

We horen een Jeff Buckley aan de piano of een Nick Drake op bouzouki. Er doemen miniatuurlandschappen uit de mist op die doen denken aan late Talk Talk of het solowerk van Mark Hollis. Zijn popmuziek is geraffineerd als die van David Sylvian, ook al zijn het soms maar twee noten. Vooruitgeschoven single Untill We Blend vertelt wat we mogen verwachten.

Lyenn en zijn band draaien bovenal rond spontaniteit, vrijheid, creativiteit en openheid: geen liveset is ooit dezelfde. Deze meestermuzikant zoekt steeds naar een dialoog met zijn publiek. Wie zich openstelt, wordt vervoerd naar een intrigerend universum, met fascinerende klanken van Freds opmerkelijke stem en onvervalst muzikantschap – een krachtige eenheid die je meevoert met de melancholie van een film noir!